اختیار معامله Options
اختیار معامله یک ابزار مشتقهاست. اختیار معامله یک قرارداد قانونی است که توسط یک فروشنده به یک خریدار در ازای مبلغ معینی فروخته میشود. خریدار این قرارداد آنگاه این اختیار را به دست میآورد که یک دارایی (اعم از سهام یا کالا) را تا مدت مشخصی به مبلغ تعیین شدهای بخرد یا بفروشد. اختیاری که به دارنده آن اجازه میدهد که دارایی را به قیمت مشخص خریداری کند اختیار خرید Call نامیده میشود. اختیاری که به دارنده آن اجازه میدهد که دارایی را به قیمت مشخص به فروش برساند اختیار فروش Put نامیده میشود. هر دو نوع اختیار فوق بهطور رایج معامله میشود اما برای وضوح اغلب اختیار خرید مورد بحث قرار گرفتهاست. فروشنده ممکن است اختیار خرید را برای یک خریدار به عنوان بخشی از یک معامله دیگر از جمله به عنوان انتشار سهام یا به عنوان بخشی از طرح انگیزش کارکنان عطا نماید در غیر این صورت خریدار باید یک صرف را به فروشنده برای اختیار بپردازد. اختیار خرید بهطور معمول باید هنگامی که قیمت اعمال شده (توافق شده) کمتر از ارزش بازار دارایی پایه در زمان سررسید است اعمال شود اختیار فروش بهطور معمول باید هنگامی که قیمت اعمال شده (توافق شده) بیشتر از ارزش بازار دارایی پایه در زمان سررسید است اعمال شود. هنگامی که یک اختیار معامله اعمال میشود هزینه خریدار برای کسب دارایی برابر است با قیمت اعمال به اضافه قیمت اختیار خرید و هنگامی که تاریخ سررسید یک معامله میرسد و معامله صورت نمیگیرد خریدار باید مبلغ زیان را به فروشنده بدهد. در بسیاری از حالات همین حق اختیار درآمد فروشنده است و از دست دادن سرمایه برای خریدار است.
- قیمت اعمال: قیمتی است که معامله دارایی پایه بر اساس آن اعمال میشود.
- تاریخ سررسید: آخرین تاریخی که اختیار معامله میتواند انجام شود.
- شرایط تسویه: برای مثال آیا دارنده اختیار باید دارایی واقعی را در زمان اعمال تحویل دهد یا معادل وجه نقد پرداخت کند.
آپشن پیچیدگی بالایی دارد و هزینهبر است به این دلیل که هم جهت حرکت و هم زمان رسیدن به قیمت هدف به درستی پیشبینی شود. البته آپشن میتواند به عنوان بیمه سرمایه نیز استفاده شود.
آپشن پیچیدگیهای فراوانی دارد زیرا نه تنها قیمت نهایی بلکه زمان رسیدن به آن قیمت باید به درستی حدس زده شود. همچنین برای سود بردن از چنین معاملهای علاوه بر قیمت نهایی، کارمزد تراکنش و قیمت آپشن میبایست در نظر گرفته شود.
هج Hedge در لغت به معنای حصار یا مصونیت میباشد و در بازارهای مالی نیز هج را میتوان مانند حصاری در برابر زیان در نظر گرفت که سرمایه افراد را در برابر ریسکهای گوناگون مصون میدارد و به حالتی گفته میشود که تریدر بر روی دو احتمال متضاد در بازار به صورت همزمان پوزیشن معاملاتی میگیرد
مزیت هج کردن در بازارهای مالی مدیریت و به حداقل رساندن ریسک در معاملات است، چون جهتگیری بازارها همیشه موافق با تحلیل برآوردی ما نخواهد بود. درست است که هج برای کاهش ریسک استفاده میشود اما هیچ تضمینی برای بدون ریسک و سودده بودن این روش نیست
بنابراین سرمایهگذار میباید با شناخت کامل، مزایا و معایب پوشش ریسک را ارزیابی نماید، که آیا مزایای هجینگ به هزینههایی که به همراه خواهد داشت میارزد یا خیر، زیرا پوشش ریسک در اکثر مواقع متضمن سود برای سرمایهگذار نیست و برای جلوگیری از رخ دادن یک زیان بزرگ، لازم است هزینهای داشته باشید. در برخی موارد مانند بازارهای خنثی هج میتواند نتیجه معکوس داشته باشد.
در هجینگ عوامل زیر در نظر گرفته شود
- تشخیص صحیح روند
- تلاطم ضمنی
- مدیریت سرمایه
رایجترین روش هجینگ در سرمایهگذاری از طریق مشتقات است. با استفاده از مشتقات میتوان استراتژیهایی تنظیم کرد که در نتیجه آن زیان سرمایهگذار از طریق سود ایجاد شده در مشتق مشابه، کاهش یابد یا جبران شود
سادهترین مدل هج کردن در اختیار معامله، اتخاذ موقعیت خرید در اختیار فروش میباشد که اگر دارایی پایه در جهت نامطلوب شما حرکت کرد دارایی خود را از این تغییر پیشبینی نشده محافظت کنید و نوع رایج دیگر هج کاورد کال میباشد که با داشتن دارایی پایه موقعیت فروش اختیار خرید را نیز اتخاذ میکنید.
کاورد کال یکی از بنیادیترین و محبوبترین استراتژیهای درآمدزا در بین افراد تازهکار و حرفهای میباشد. درآمدزا بودن، به این معنی است که نه تنها هزینهای برای ورود به آن پرداخت نمیکنید بلکه درآمدی هم بهدست میآورید. درآمد کسب شده را میتوانید در سهمهای مستعد سرمایهگذاری کنید.
روشهای مختلف پوشش ریسک بسیار مهم است اما مثل تمامی مفاهیم در اقتصاد بدون هزینه نیستند و همانطور که مقدار ضرر را محدود میکنند - مقدار سود را نیز کاهش میدهند. همچین ایجاد یک تراکنش برای خرید یا فروش یک اختیار خرید ممکن است هزینه جداگانه داشته باشد.