کارمزد صندوق‌ها Expense ratio
هر صندوق سرمایه‌گذاری برای مدیریت دارایی‌ها هزینه‌هایی دارد و این هزینه‌ها را از دارایی سرمایه‌گذاران کسر می‌کند. نسبت هزینه Expense ratio درصدی از کل دارایی صندوق است که هر سال برای پوشش هزینه‌های مدیریت، اداری، حسابرسی و بازاریابی برداشته می‌شود. این مبلغ به‌صورت جداگانه از شما دریافت نمی‌شود، بلکه به‌تدریج از ارزش هر واحد صندوق کم می‌شود و به همین دلیل اغلب نادیده گرفته می‌شود.
اگر نسبت هزینهٔ صندوقی ۱ درصد باشد، با سرمایه‌گذاری ۱۰٬۰۰۰ دلار، هر سال حدود ۱۰۰ دلار بابت هزینه پرداخت می‌کنید؛ چه صندوق سود کند و چه زیان.
تفاوت میان ۰٫۱ درصد و ۱ درصد در یک سال ناچیز به نظر می‌رسد، اما هزینه‌ها نیز مانند بازده به‌صورت مرکب عمل می‌کنند.
فرض کنید ۱۰۰٬۰۰۰ دلار را به مدت ۳۰ سال در دو صندوق سرمایه‌گذاری کنید که هر دو بازده سالانهٔ ۷ درصد پیش از کسر هزینه دارند. نسبت هزینهٔ صندوق اول ۰٫۱ درصد و نسبت هزینهٔ صندوق دوم ۱ درصد است. پس از ۳۰ سال، سرمایهٔ شما در صندوق اول حدود ۷۴۰٬۰۰۰ دلار و در صندوق دوم حدود ۵۷۴٬۰۰۰ دلار خواهد بود. تفاوت ۰٫۹ درصدی در هزینه، حدود ۱۶۶٬۰۰۰ دلار از ثروت نهایی شما را از بین می‌برد.
- نسبت هزینهٔ سالانه: هزینهٔ اصلی و دائمی صندوق که در امیدنامهٔ صندوق اعلام می‌شود.
- کارمزد ورود و خروج Load: برخی صندوق‌ها هنگام خرید یا فروش واحدها کارمزد جداگانه‌ای دریافت می‌کنند.
- هزینهٔ معاملات داخلی صندوق: صندوق‌های فعال که زیاد خرید و فروش می‌کنند، هزینهٔ کارگزاری و شکاف قیمت پیشنهادی خرید و فروش بیشتری می‌پردازند. این هزینه در نسبت هزینه دیده نمی‌شود اما از بازده کم می‌کند.
- هزینهٔ مالیاتی: گردش زیاد معاملات در صندوق‌های فعال می‌تواند سود سرمایه‌ای مشمول مالیات ایجاد کند.
نسبت هزینهٔ صندوق‌های شاخصی بزرگ معمولاً کمتر از ۰٫۲ درصد است، در حالی که صندوق‌های فعال اغلب بیش از ۰٫۵ تا ۱ درصد هزینه دارند. از آنجا که اکثر صندوق‌های فعال در بلندمدت نتوانسته‌اند عملکردی بهتر از شاخص داشته باشند، هزینهٔ پایین یکی از قابل‌اطمینان‌ترین عوامل پیش‌بینی بازده خالص یک صندوق است.
در سرمایه‌گذاری، آنچه را که برایش پول نمی‌پردازید به دست می‌آورید. - جان بوگل، بنیان‌گذار شرکت ونگارد