سهام عادی Common stock
سهام عادی سندی است که نشان می‌دهد یک سرمایه‌گذار مالک درصد معینی از یک شرکت است و درصد معینی از سود شرکت و مزایای دیگری را که به سهامداران تعلق می‌گیرد، دریافت خواهد کرد.
اگرچه دارندگان سهام عادی مالک شرکت هستند ولی در دریافت سود اولویت ندارند و این اولویت در اختیار سهامداران ممتاز است. بر همین اساس، این افراد مالکان نهایی شرکت هستند. به این معنی که سهامداران عادی باید پذیرای بیشترین ریسک سرمایه‌گذاری در شرکت باشند.
یک سهم عادی، سندی است که نشان می‌دهد یک سرمایه‌گذار مالک درصد معینی از یک شرکت است و درصد معینی از سود شرکت و مزایای دیگری را که به سهامداران تعلق می‌گیرد، دریافت خواهد کرد. ارزش اسمی هر سهم به مبلغ معینی اشاره دارد که بر روی گواهی سهم چاپ شده است. ارزش‌های اسمی غالباً تنها مبالغی صوری هستند که در گواهی سهام منعکس شده‌اند. ارزش اسمی هر سهم ارتباط مستقیمی با ارزش بازار آن سهام ندارد.
سهام عادی عموماً بخش عمده‌ای از سهام منتشرشده را تشکیل می‌دهد. دارندگان سهام عادی (سهامداران) صاحبان اصلی مؤسسه هستند. هر سهام‌دار عادی در مقابل هر سهم، یک حق رأی دارد و می‌تواند در اداره و کنترل مؤسسه از طریق حق رأی خود، دخالت کند. سهام عادی فاقد سود تضمین‌شده هستند و در صورتی که مؤسسه سود تحصیل کند، در سود مؤسسه سهیم خواهند بود.
دارندگان سهام عادی، مالکان اصلی شرکت هستند و از حقوق و مزایای زیر برخوردارند:
- حق دریافت سود سهام؛
- حق رأی دادن در مجامع عمومی عادی و فوق‌العاده؛
- حق تقدم در خرید سهام جدید؛
- حق دریافت باقی‌ماندهٔ دارایی پس از انحلال شرکت؛
- حق اطلاع از فعالیت‌های شرکت.
اکثر سهام شرکت‌ها به صورت سهام عادی است و به همین دلیل، معمولاً صاحبان این نوع سهام کنترل و مدیریت شرکت‌ها را در دست دارند.